باز ما ماندیم و شهر بی تپش، وآنچه کفتار است و گرگ و روبه است.
گاه میگویم فغانی برکشم، باز می بینم صدایم کوته است
سهشنبه ۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱
خودم رو آویزون کردم به چیزی که هر لحظه ممکنه پاره شه. حساسیت هایی که روز به روز زیادتر میشن خلایی که بزرگ و بزرگتر میشه. حسرت مامنی که روز به روز بیشتر خودنمایی میکنه...
0 پیام:
ارسال يک نظر